Stworzone dzięki uważnej obserwacji, pomysłowości lub po prostu przez przypadek – te zrównoważone wynalazki wpłynęły na rozwój ludzkości. Poznajmy je bliżej! Część 3: Słońce.

Słońce

Solary

Już Archimedes, urodzony w 280 roku p.n.e., wykorzystywał moc grzewczą słońca, nawet do zastosowań wojskowych. Odkrył, że skupiając promienie słoneczne za pomocą wklęsłego lustra, można podpalić statki wroga. I to nie jest starogrecki mit!  W 2009 roku naukowcy z Massachusetts Institute of Technology (MIT) udowodnili, że to rozwiązanie działa i jest skuteczne na polu walki.

W 1767 roku Horace-Bénédict de Saussure zbudował prekursora dzisiejszych kolektorów słonecznych. Prototyp był bardzo prosty: drewniana skrzynka z czarnym dnem, którą wynalazca pokrył taflą szkła. Z kolei w 1909 roku William J. Bailey opatentował system, który jest podstawą do projektowania dzisiejszych słonecznych podgrzewaczy wody.

Potrzeba jednak było dopiero kryzysu naftowego w latach 70. XX w., aby rozwój energetyki słonecznej znów nabrał tempa.

Energia ze Słońca

Dzięki zjawisku fotowoltaiki działają nie tylko kieszonkowe kalkulatory oraz parkometry, ale także statki kosmiczne!

Efekt fotoelektryczny odkrył Alexandre Edmond Becquerel w 1839 roku. Jednak dopiero Albert Einstein  w 1905 roku wyjaśnił to zjawisko fizyczne, za co otrzymał Nagrodę Nobla w 1921 roku.

Rok 1955 przyniósł pierwsze zastosowanie fotowoltaiki do zasilania urządzenia elektrycznego – była to centralka telefoniczna. Trzy lata później na orbitę wysłano satelitę zasilanego bateriami słonecznymi. W 1980 roku w Kalifornii otwarto pierwszą elektrownię słoneczną.

Sztuczne światło

Przez większą część historii ludzkości jedynym źródłem światła było Słońce. Jednakże człowiek cały czas starał się rozświetlić nocną ciemność swego domostwa: najpierw ogniskami, potem pochodniami, wreszcie świecami i lampami gazowymi. Rok 1879 przyniósł nową erę – erę oświetlenia elektrycznego!

Thomas Alva Edison rozwinął wtedy (i z sukcesem wprowadził na rynek) wcześniejszy projekt niemieckiego zegarmistrza Johanna Heinricha Goebela i dzięki temu powszechnie uważa się go dziś za jedynego ojca żarówki elektrycznej.

Kolejną rewolucją w oświetleniu była dioda LED. Jej początki sięgają aż do 1907 roku, gdy Henry Joseph Round odkrył, że substancje nieorganiczne mogą świecić pod wpływem prądu elektrycznego. W 1962 roku pierwsze czerwone diody pojawiły się na rynku, co oznaczało początek ich produkcji na skalę przemysłową. Blisko 30 lat później Shuji Nakamura opracował pierwszą niebieską diodę, która odniosła sukces komercyjny. Za to osiągniecie japoński fizyk otrzymał otrzymał Nagrodę Nobla.

Przeczytaj część pierwszą.

Przeczytaj część drugą.

Źródło: DEKRA Solutions nr 1/2020