Zapraszamy na pierwszy z cyklu wpisów, w których ekspert DEKRA wyjaśni, jak certyfikacja instalacji chłodniczych może wpływać na ochronę środowiska.

Do niedawna standardowymi czynnikami chłodniczymi, wykorzystywanymi w instalacjach klimatyzacyjnych i chłodniczych, były substancje zubożające warstwę ozonową: R12, R22 i R502, a także – w przypadku specyficznych zastosowań – R114, R12B1, R13B1, R13 i R503.

Używanie czynników chłodniczych normuje podstawa prawna: Rozporządzenie (WE) nr 1005/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 września 2009 r. dotyczącą substancji zubożających warstwę ozonową.

Na jej podstawie, od początku 2010 roku, zakazano sprzedaży pierwotnych czynników z grupy HCFC oraz odzyskanych czynników niepoddanych procesowi regeneracji.

Czym są alternatywne czynniki chłodnicze?

Głównym celem, który przyświeca wprowadzeniu do użytku alternatywnych czynników chłodniczych, jest redukcja i stopniowa eliminacja z powszechnego użytkowania szkodliwych czynników chłodniczych, należących do grupy CFC i HCFC. Wśród alternatywnych czynników chłodnicznch wyróżnić m.in.:

  • R744 (dwutlenek węgla, CO2),
  • R717 (amoniak, NH3),
  • R32 (czynnik HFC o niskim współczynniku GWP),
  • R1234ze oraz R1234yf (hydrofluoroolefiny o niskim GWP),
  • R290 (propan), R1270 (propen, propylen), R600a (izobutan).

Alternatywne czynniki chłodnicze są obecnie stosowane w specjalnie zaprojektowanych instalacjach klimatyzacyjnych i chłodniczych. Rzadko nadają się one do zastąpienia czynników pracujących w istniejących już systemach.

Z początkiem 2015 roku w całej Unii Europejskiej weszło w życie nowe rozporządzenie UE nr 517/2014 w sprawie F-gazów, które zastąpiło dotychczas obowiązujące rozporządzenie 842/2006. Nowe przepisy w znaczny sposób ograniczają paletę dostępnych czynników chłodniczych o wysokim GWP, czyli o tzw. potencjale tworzenia efektu cieplarnianego,  a w niektórych przypadkach całkowicie ich zakazuje.

Instalacje chłodnicze winny zostać poddane procesowi oceny zgodności z Dyrektywą Urządzeń Ciśnieniowych PED – 2014/68/UE

Ocena taka podzielona jest na dwa etapy:

  1. weryfikację dokumentacji,
  2. inspekcję samej instalacji, podczas której sprawdzana jest zgodność wykonania z dokumentacją oraz adekwatnymi przepisami i normami.

Pozytywne zakończenie procesu certyfikacji kończy się wydaniem certyfikatu zgodności.

Certyfikacja instalacji chłodniczych w DEKRA – dowiedz się więcej.

Przeczytaj część 2.

Autor:

Paweł Podsiadło, Inspektor-Auditor, DEKRA Polska

Fot.: Freepik